Translate

Bumerang - Yazarkafe

29 Haziran 2010 Salı

küçe



   Her nereden baksan asimetrik bir sokağın,en dar yerinde durmuş,bir duvara yaslanmıştı.Neyi yada kimi beklediğini bilmiyordum,adını da.Ben oralı değildim,o buralı mıydı acaba?Kaldırım taşlarıyla döşeli sokakta,taşlar döşendikten sonra bir kaç kez tekrar yerlerinden çıkarılıp,baştan savma bir halde döşenmenin başıbozukluğu içinde;yürümeye ne kadar engel varsa görevleriymişcesine ayaklara eziyet edecek vaziyetteydiler.
   Makinamı gözlerimin önüne alıp,bir hırsız edasıyla deklanşöre basacakken;farketti resmini çektiğimi.O an terlediğimi-suç üstünün heyecanıyla-hissettim.Bir anlık tereddütle çekip çekmeme arasındayken;pozisyonunu değiştirmediğini ve sanki resmin en güzel kısmı olan,doğallığı bozulmasın diye bakışlarını benden başka yöne çevirdi.Çektim resmini,hem de bir kaç kez üst üste.
   Belki bu kareyi bozmadığı için teşekkür etmek,belki izni olmayan hareketimden dolayı özür dilemek,belki de tam emin olmadığım bir nedenle ona doğru yürüdüm.Yaklaştıkça,daha yakından fotoğrafını çekme isteği uyandıran gözlerini gördüğümde,heyecanlandığımı hissettim.Bana baktı;
   "Haber versen daha güzel poz verebilirdim" dedi.
   "Ama o zaman bu kadar doğal olmazdı"
   "Doğal mı?Sence şimdi çok mu doğal.Seni gördüm ve farkettiysen haberim varken çektin"
   "Ama pozisyonunu bozmadın,yani bence iyiydi,yani teşekkür ederim anlayışın için,ve iznini almadığım içinde özür dilerim.İstersen..."
   "Yo bence,sorun yok.Ne yapacağını yada nerde kullanacağını da merak etmiyorum,ve sakın bana söyleme!"
   "Neden?"
   "Farketmesem söyleyecek miydin?Nasılsa bilmeyecektim,şimdi de bilmeme gerek yok"
   "Ama şimdi biliyorsun,ve bence sana en azından bunu borçluyum"
   "ne yapacaksın,kahve içmeyi mi teklif edeceksin,ya da yemek yemeyi?"
   "Şey,aslında düşündüm dersem yalan olur ama neden olmasın.Ne dersin?"
   "Peki"
   "Gerçekten mi?Harika,gidelim mi?Yani beklediğin kişi var mı?"
   "Beklediğim kimse yok"
   "Peki neden burda duruyordun öyleyse?"
   "Soru da yok.Ben sormadım bence sende sorma.Yemek yiyecek miyiz?"
   "Tabi.Tamam soru yok"

    Yemek yedik.Bir şeyler içtik.Telefon numarasını da aldım,oda benimkini.
    Güzel gözleri vardı,farklı bir tarzı.O güne dek tanıdığım hiç bir kıza benzemiyordu.Neyse sanırım geçmişin tozlu sayfalarında daha fazla nefes darlığı çekmeye gerek yok.
   Resmini hala saklarım demeyi çok isterdim ama "saklama" dedi ve bende "olur" dedim.Saklamadım,aslında uzun zaman sonra ayrılırken; "beni unut" ta demişti ama onu yapamadım.Keşke yapabilsem demyicem ama;çünkü güzeldi ve hala güzel,nerde durman gerekeceğini bildiğin sürece.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder